Safari njema

Nog één nachtje! Morgen is het zover en vliegen we voor twee weken naar Nederland. We hebben genoten van deze bijzondere, heftige, fascinerende en leerzame maanden in Afrika. Rare en mooie dingen gezien, bijzondere mensen ontmoet en een stukje zelfreflectie tijdens alle uren in bussen, wachtend op de volgende plek. Nu we wat meer vooruit moeten kijken in voorbereiding op deel 2, Azië, merk ik aan mezelf dat bijna 6 maanden goed genoeg is om dit deel van Afrika te ervaren, het is tijd voor wat nieuws!

Terreurdreiging

Deze laatste drie weken hebben we geprobeerd alvast zoveel mogelijk voor te bereiden voor het volgende half jaar. Ondertussen zijn we vanaf Fort Portal, Uganda, doorgereisd via Kampala naar Nairobi in Kenia. Deze route bleek niet zonder uitdagingen. Misschien hebben jullie er vanuit Nederland op het nieuws wat van meegekregen. De avond voordat we de bus zouden pakken naar Kampala werd er door de Amerikaanse ambassade een waarschuwing voor terreurdreiging afgegeven voor Kampala. Uganda heeft namelijk legertroepen naar Somalië uitgezonden in de strijd tegen de terreurbeweging El Shabaab, waar de laatste uiteraard niet blij mee is. De VS zou aanwijzingen hebben dat er op korte termijn een aanslag gepleegd zou worden in Kampala. Als je dit in Nederland op het nieuws ziet blijft het een ver-van-je-bed-show, maar nu komt het ineens best dichtbij. Helaas is de enige mogelijkheid om naar Nairobi te komen (waar onze vlucht vandaan gaat) via Kampala, dus moesten we hier wel heen. We hebben een hostel uitgezocht dat buiten het centrum ligt, zodat we die konden omzeilen, en hebben we constant het nieuws in de gaten gehouden.
Gelukkig hebben we in Kampala weinig van de dreiging meegekregen. Het hostel ligt afgelegen in een verre buitenwijk aan Lake Victoria. We hebben daar de dagen doorgebracht aan het zwembad (eindelijk weer sinds maanden!), gewandeld naar het meer en spelletjes yahtzee ;-) Een dag zijn we de stad in gegaan om wat souvenirs te kopen, daar viel vooral op hoe streng alles beveiligd werd. Overal politie en militairen op straat, controles bij elk gebouw en elke winkel. Eigenlijk wel een bizarre gewaarwording, als je bedenkt hoe relatief veilig het in Nederland is. Niet dat we bang waren, maar je bent wel alerter en bewuster van je omgeving. Al met al hebben we ons wel vermaakt in Kampala, ook al konden we van de stad zelf weinig zien.

Source of the Nile

Na Kampala zijn we voor een paar dagen naar Jinja gegaan. Deze stad is in Uganda bekend vanwege de Nijl die daar zijn bron heeft vanuit Lake Victoria, en alle (water)sporten die je daar kan doen, zoals white water raften en kajakken. Helaas ver buiten ons budget, maar alsnog leuk om de bron van de Nijl te zien! Jinja zelf is een leuk stadje waar je (veilig!) doorheen kan dwalen en we heerlijk Indiaas hebben gegeten.

Het laatste stukje van Uganda dachten we slim te zijn om alvast het papierwerk voor de Russische en Chinese visa in orde te maken voor de Trans Mongolië Express die we hierna gaan doen. Het plan was om dit in Nederland te gaan regelen, en wellicht de Chinese in Mongolië als we het niet zouden redden. Tijdens het uitzoeken kwamen we er echter achter dat de Russische ambassade een week dicht is in de periode dat we in Nederland zijn en de Chinese heel moeilijk blijkt in het buitenland. Shit, dat vergt een aanpassing in de plannen!

Op naar Kenia

We hebben besloten toch direct vanuit Jinja naar Nairobi te reizen, om daar een of beide visa aan te vragen. Anders zouden we eerder naar Nederland moeten vliegen om er zeker van te zijn dat we de visa op tijd hebben. Dubbel shit, want een paar dagen na de waarschuwing over Kampala, werd de aanslag gepleegd op de Universiteit van Garissa, in het oosten van Kenia. Dat maakt de situatie in Kenia er ook niet beter op om te reizen. Na veel wikken en wegen toch maar wel naar Kenia afgereisd, ook weer buiten het centrum overnachten en het nieuws in de gaten houden.
We hebben een hostel uitgezocht vlakbij beide ambassades, in een veilige wijk, zodat we ons konden concentreren op de visa. Gelukkig bleek vanaf het moment dat we de grens overkwamen dat het beeld dat we in de laatste maanden door andere reizigers hadden gekregen van Kenia, namelijk stugge mensen, strenge regels en veel criminaliteit, niet helemaal klopt. Het voelt alsof we weer terug zijn in Tanzania, de mensen zijn vriendelijk en hebben pit, er wordt Swahili gesproken (Karibu Kenya!), de natuur is heel mooi en het vertrouwde lokale eten! Ook Nairobi vinden we allebei tegen de verwachtingen in best een relaxte stad. Zoals overal in Afrikaanse steden, als je geen waardevolle spullen meeneemt en niet ‘s avonds over straat gaat, kan er weinig gebeuren.

Kennismaking met Rusland en China

Het aanvragen van de visa kostte, zoals verwacht, een aantal dagen printen, kopieën maken, in de rij staan en heen en weer lopen tussen de twee ambassades. We maakten ons aanvankelijk het meest zorgen om Rusland, maar niets bleek minder waar, de papieren waren compleet en we konden het visum aanvragen! Zelfs de Russische official leek blij en was erg enthousiast ons de visa te kunnen overhandigen. We mogen naar Rusland!
China bleek wat moeilijker. Veel Afrikanen vragen werkvisa aan voor China, en de rij was daar elke dag belachelijk lang. Daarnaast vergt het nogal wat moeite om je papieren compleet te krijgen, wat een bureaucratie! Waar wij per dag bekijken wat de volgende bestemming wordt, wil China dat je je complete reisschema bekend maakt, inclusief alle boekingen. Toen we ons Russische visum mochten ophalen zijn we direct doorgegaan naar de Chinese ambassade, maar helaas… met nog twee mensen voor ons mochten we niet naar binnen omdat het sluitingstijd was. Volgende dag weer geprobeerd, en binnen gekomen met ons hele pak papier. Bijzondere situatie wel, een hele wachtkamer vol Afrikanen (hoezo hygiëne, hoezo op tijd komen?) en een glaswand met daar achter twee strenge Chinese dames met mondkapjes en handschoentjes aan. De tegenstelling kan niet groter, dat wordt vast een cultuurschok ;-) Hier bleek dat we het visum niet konden aanvragen, omdat hij dinsdag pas klaar zou zijn, en wij maandag vliegen. Spoedprocedure bestaat niet (toch een beetje Afrikaans?). Toch wel een beetje pijnlijk, als als als we voor die twee mensen in de rij hadden gestaan, hadden we het gehaald! We hebben de teleurstelling maar weggedronken met een goede Europese kop koffie. Gelukkig hebben we nu wel alle papieren klaar om het zo in te leveren in Den Haag, en hebben we alsnog geluk dat het Russische visum is gelukt!

Nijlpaard naast je tent

In de dagen dat we moesten wachten op het Russische visum hebben we nog een leuk uitstapje gemaakt naar een meer in de buurt van Nairobi, Lake Naivasha. Een weekendje weg! Het meer ligt vlakbij een nationaal park, en er zijn dus veel dieren in de buurt. We overnachtten in een kamp aan het meer, waar een aantal nijlpaarden hun habitat hebben. Weer lekker kamperen en genieten van de natuur. De nijlpaarden kwamen aan het einde van de dag en ‘s avonds grazen aan de kant van het meer. Een elektrisch hek houdt de dieren (of de mensen, het is maar hoe je het ziet) op afstand, maar alsnog sta je met je tentje letterlijk een meter van ze af! ‘s Nachts wordt je af en toe wakker omdat een nijlpaard naast je tent aan het grazen is, hoe gaaf! Overdag zijn locals aan het vissen tussen het riet (mij niet gezien hoor, met die giganten in de buurt), en Jori moest natuurlijk een visje kopen om op het vuur klaar te maken voor de lunch. Ondertussen de apen op afstand houden die ook wel zin hebben in wat lekkers.

We konden hier ook voor weinig geld mountainbikes huren, en zo zijn we een hele dag langs het park en wat kleine dorpjes gefietst. Echt een leuke manier om de omgeving te bekijken. Onderweg zijn we regelmatig gestopt, omdat er zebra’s, zwijnen, bokjes en giraffen langs de weg liepen. Zonder entree voor het park te betalen hebben we dus eigenlijk een dagje safari kunnen doen! En in een prachtige omgeving langs het meer.

Na dit weekend was het tijd om weer terug te gaan naar Nairobi voor de laatste week in Afrika, wat een gek idee! Na alle visumperikelen hebben we de laatste paar dagen rustig aan gedaan in het hostel. We proberen zo min mogelijk in het centrum te komen, al voel je dat de spanning hier inmiddels wat gezakt is en men zich op straat zich ook minder zorgen maakt. Wat laatste souvenirs gekocht, spullen inpakken etc. Naast het hostel zit een leuke lokale kroeg, waar regelmatig live muziek is en ze Nyama Choma hebben. Dat laatste betekent gebbqd vlees, wat inhoudt dat je in de slagerij naast de kroeg aanwijst welk stuk vlees je lekker vindt (rund of geit) en dit vervolgens heerlijk voor je klaargemaakt wordt op de bbq. Nyama Choma is heel populair in Kenia en je kan je voorstellen hoe blij vooral jori hiervan wordt ;-) Zeker de combinatie met de voetbalwedstrijden die in de bar uitgezonden worden zorgde ervoor dat we hier een paar avonden hebben doorgebracht. En we hebben vandaag in het hostel van de meisjes die er werken geleerd hoe je chapati’s moet maken (de roti-achtige pannenkoekjes), dus in Nederland kunnen we altijd nog een stukje Afrika creeëren!

Zoals gezegd vliegen we morgen naar Nederland, en komen dinsdag aan. We kijken ernaar uit om iedereen weer te zien! De eerste dagen zullen we druk zijn met het Chinese visum, naar de kapper etc etc, daarna hebben we alle tijd voor gezelligheid! We hopen de meeste van jullie even te kunnen zien, twee weken is kort, maar we doen ons best contact op te nemen!

Tot snel!